dinsdag 27 juni 2017

Dag 2 in Oostenrijk

Na alles thuis netjes achter gelaten te hebben en vrienden ingezet om ons huis te gebruiken genieten wij van een leuk arrangement via de ANWB. Erg leuk om je huis als vakantie optrekje in te zetten voor familie en vrienden die ergens anders in het land wonen als je huis even leeg staat!

Wij, en heel veel andere gelukkige Nederlanders hebben gebruik gemaakt van een arrangement via de ANWB. Drie dagen Oostenrijk en 6 in Italië waarvan die zes ook in tweeën zijn verdeeld. Zo zie je nog eens wat van mooi Europa.

Ongewis, waren de vakanties in Duitsland al begonnen en troffen wij volle wegen aan richting Fieberbrunn, Tirol. Lesje geleerd. Volgende keer in twee ettapes rijden.

De eerste avond hier in ons hotel, een oud kasteel erg zinnig verbouwd en het interieur creatief ontworpen, waren we te moe om de omgeving nog te verkennen. Eten en naar bed.

Het streven en thema van deze reis is Bergen en Meren ontdekken en bezichtigen. In een klap gisteren al geslaagd. Een pittige wandeling, vergezeld door een hoog gelegen zon, kwamen wij stapvoets dichter bij ons einddoel. Op het wenslijstje voor maandag stond, Wildseeloder - 2117m. We zouden bij aankomst op de top, een meer zien liggen in een wonderschone setting. Nou dat was het ook. Hoewel wij meerdere keren onze tocht moesten onderbreken ( zo fit waren we dus niet) was dit het doorzetten waard. Schitterend! Ja, bloedheet ook, strakke blauwe luchten. Veel wandelaars jong en oud. Sommigen dartelde langs ons heen, anderen passeerde wij terwijl zij ook even op adem moesten komen. Wat handig was, was om even het uitzicht te aanschouwen! Mooie smoes en nog waar ook. Want je kan wel doorlopen maar dan zie je de omgeving niet waarin je bent.

Het deed pijn. Ja eerlijk is eerlijk. Ik dacht echt dat ik wat meer in m'n mars had maar nee, ik had het even zwaar. Kon het eindpunt zien dus het was geen optie om te stoppen. Na een kort gesprek met een dalende Nederlands stel, die een schatting van 45 minuten deed om ons doel te bereiken, moest ik wel even slikken. Kom op, we gaan ervoor dacht ik!

We gingen. En ooooooh wat mooi. Na een poosje genoten te hebben van het uitzicht en de overwinning zijn we neergedaald. Nu 2/3 van de afstand. We hadden omhoog twee ski liften genomen. Nu liepen we de steile helling af en liepen door naar de eerste lift. Erg steil maar wel prachtig. En tussen bomen....schaduw! Oooh heerlijk, schaduw. Het dalen was ook heftig. Maar er zat een vaart in......... 😄!

Terug bij het hotel even half uurtje voeten omhoog, gedouched en van mijn massage genoten. Buiten het hotel gegeten...een leuk italiaans tentje. Heerlijk gegeten.

Wat zal dag 2 brengen? Ik ben benieuwd.






maandag 26 juni 2017

Vakantie gedrag

Na een hele drukke, voldaan maar rommelige periode hebben manlief en ik even tijd nodig om bij te tanken. We zijn afgereisd naar de bergen. Zitten nu in Fieberbrunn en gaan hierna paar dagen het berggedeelte Italie bezoeken. Ons huis wordt door vrienden gebruikt, dus mn plantjes zullen alle zorg krijgen.

Heerlijk. Niks hoeft, alles mag - en er is geen tijdlijn of schema. Nou ja, we willen wel van alle momenten mooie momenten maken maar niks 'vast'. Toch heb ik nu een afspraak staan voor een fullbody massage. Ik geniet nu al.

Ontwaken hier met uitzicht op een strak blauwe lucht en bergachtoge tafrelen doet mij goed.

Op naar ontbijt. Heerlijk. Wel kijk ik uit dat ik niet overdadig eet. Die 5 kg die ik kwijt ben morten eraf blijven.

Wat mij ( weer) opvalt is het 'vakantiegedrag' in zo'n eetzaal. Borden vol eten, tafels bestrooid met afval. Extra borden en kopjes rommelig achtergelaten.... en als ergenis op ergenis - het overschot aan eten wat meegebracht is naar de tafel, er als oud vuil is blijven liggen.

Mensen, ik snap dat niet!! Loop liever 3 keer, dan alles op te scheppen om erachter te komen dat je het niet allemaal bergen kan in je overvolle maag. Het personeel loopt met afgeladen dienbladen de keuken in. De afvalbakken puilen uit. Het stemt mij droevig.

Dit eventjes uit mn hoofd gezet nu. Wij gaan de bergen in. De ski lift nemen en wandelen. Die massage zal ik wel goed kunnen gebruiken straks. 

zaterdag 24 juni 2017

Terug van weggeweest

Begin april ben ik naar mijn kinderen en kleinkinderen afgereisd. Ze wonen allen in Australië en Nieuw Zeeland. En hoewel het leven overal gewoon door gaat- zorgt het bij mij wel voor een verdeeldheid in activiteiten en belevenissen. Mijn Nederlands bestaan houd dan even op - en ik ben opnieuw een dutch/kiwi, die zich weer bevind in haar vorige leven.

In Nieuw Zeeland heb ik kinderen, kleinkinderen, graf van ouders, oom, neven nichten en andere familie. Ook talloze vrienden en bekenden van Nederlands en uiteraard Nieuw Zeelandse nationaliteit en ook heb ik daar wel duizenden voetstappen liggen.

In Australië woont een van mijn twee zoons. Hij en zijn gezin zorgen ervoor dat ik ook daar wat bekend wordt met het dagelijks leven- hun vrienden en bezigheden.

Terwijl Down Under heb ik alleen wat geschreven op mijn 'Omaverweg' blog. Dat leek mij het meest logisch en toepasselijke om te doen. Bij thuiskomst weer in Nederland werd mijn dagelijks bestaan bepaald door het assisteren bij de verhuizing van mijn zwager.  De drukte is nu wat voorbij. Mijn man en ik zijn aan wat vertier toe en gaan een paar weken genieten van een auto vakantie. Hoog tijd om eventjes wat aandacht aan elkaar en de omgeving te schenken.

Misschien lukt het me wel om zo af en toe iets te delen over ons avontuur. Met de nieuwe iPad op zak- voor mijn relax momenten, kan ik ook mijn familie Down Under op de hoogte houden van onze belevenissen.

Het bloggen over wat serieuzere onderwerpen komt later vast weer op gang 😂  .

Ik ga strijken, koffer inpakken en eten klaar maken. De langste dag is al voorbij- maar deze zal niet minder gevuld of korter zijn!


dinsdag 4 april 2017

Mijn schrijf gedrag

De komende 6 weken zal het wat lastiger zijn ( misschien) om wat te plaatsen op deze blog. 

Ik zie wel dat ik in februari maar 1 blog heb geschreven- maar op mijn andere blogs ben ik veel actiever geweest. Soms ligt het aan een druk schema soms aan gelegenheid en ook wel eens aan interessante onderwerpen- of niet.

Ik blog gescheiden over verschillende onderwerpen. Hier de links naar de diverse blogs.

Omdat ik Oma ben, over eten, ik blog in het Engels en hoewel ik het even links heb laten liggen - ook heb ik een blog die gericht is op mijn geloof.

Het is lastig om te zeggen- ik blog elke week over alle onderwerpen- want de ene keer staat iets meer centraal in mijn leven dan het andere.

De komende 6 weken staat mijn OMA blog centraal - ik ga Down Under op bezoek bij mijn kinderen en kleinkinderen. Dus, als je dat leuk vind, houd die in de gaten. Je kan 'vrienden' worden van de blog- dan krijg je bericht zodra ik er wat op schrijf. Trouwens dat kan van alle blogs. Ik schrijf omdat ik het prettig vind om dingen 'uit mijn hoofd' en die 'op mijn hart' liggen op papier te zetten zeg maar. Dat ruimt op maar geeft mij ook weer inzicht op mijn gedachten en gevoelens. De reacties zijn ook fijn om te lezen/krijgen.

En wat mij ook een warm gevoel geeft is als ik weet dat iemand 'iets' heeft gehad aan het lezen van mijn ervaringen of gedachten. Niemand hoeft hetzelfde te denken of voelen als ik- mijn gedachten en ervaringen zijn van mij - maar soms zijn er overeenkomsten en dat schept weer een soort band van herkenning. Mooi vind ik dat. Dus, laat een ✓




achter of een opmerking- en als iets je aanspreekt, heeft geraakt, interessant vind of gewoon om te laten weten dat je 'geweest' bent. Altijd leuk en wordt gewaardeerd.


Dus, ik ga nu mijn koffer pakken - en kijken wat ik allemaal mee wil nemen. Het is nu najaar en wintertijd is weer ingetreden daar. Eigenlijk vergelijkbaar van hier wat weer betreft. Koele ochtenden en avonden en mooie dagen. Uiteraard regent het daar ook. Gelukkig maar.

Wat ik niet mee hebt en mis kan ik ook daar kopen.

Tot schrijfs - zal wel even wat dagen overheen gaan voordat ik in een ritme kom. Woensdag a s vlieg ik en vrijdag New Zealand tijd kom ik aan. Het zal een drukke mooie tijd worden. Ik verheug mij enorm op het weerzien met mijn kinderen en kleinkinderen.

maandag 3 april 2017

Road rage- daar wordt ik niet vrolijk van

Behalve dat ik niet vrolijk word van Road Rage ( wegpiraten zeg maar) maakt het mij ook verdrietig.

Afgelopen zaterdag- de meneer in zijn zwarte Land Rover- u was behoorlijk gevaarlijk bezig. Blijkbaar had u haast. Weet u nog, voor de stoplichting in Dordrecht, richting de N3. U wilde toch eventjes wat sneller dan de andere bestuurders. Even laten zien wat uw auto kon. Snel rechts inhalend en dan mijn neus afsnijden helemaal naar links. Toch lukte het niet om de stoplichten te snel af te zijn- ook u moest wachten.

Als de lezer een beeld willen hebben- denk aan aan stier die graag een aanval wil doen! Poot stampend op de grond- brommen en grommen. Nou meneer, u weet wel wie u bent, u baalde dat u stil moest staan. Met een trap op de gaspedaal bij het 'ruiken' van groen ging u er vandoor. Als er een rookwolk had ontstaan- had ik mijn lichten aan moeten doen.

Ik zag u wel- roekeloos de N3 opgaan. Even gas terug want daar is een camera- nee, dat durft u niet. Misschien al teveel punten gewonnen dit jaar!? Laf is dat. Overal snel en onbehouwen scheuren maar wee oh wee die camera's. Wees dan eerlijk en ga ervoor zou ik zeggen.

Daar stond u weer, bij de zelfde volgende stoplichten als ik. Wel als eerste maar dat mocht de pret niet drukken. Mijn pret dan! Want u vond het maar weer niks. Hehe, doorrijden. Ja snel dan, want verder op staan weer stoplichten- nog even trap gas- Oeps, te laat, ja dat kan als er iemand voor u rijdt die zich wel aan de snelheid houdt. Ook weer illegaal inhalen en terug de gewenste rijstrook in. Bah, meneer, u speelt met het leven van anderen. Maar ook die van u. Heeft u zo'n hekel aan het leven dan dat u uw gezin, familie en vrienden het aan wilt doen dat u iets overkomt- of erger nog- dat u een ander iets aandoet?

Ik ben oma, echtgenoot, moeder, zus en vriendin. U had zomaar een eind aan mijn leven kunnen maken. Daar ben ik boos om. Maar ik ben ook verdrietig en vind u maar zielig. Want u beseft niet hoe gevaarlijk u bent. En dat mag u best wel weten.

Nee, ik heb geen kenteken kunnen noteren. Ik moest wel opletten. Ik heb ook geen camera in mijn auto maar na zaterdag heb ik wel een drang om zoiets aan te schaffen- want meneer, u hoort niet op de weg met dit gevaarlijk rijgedrag. U heeft hulp nodig. Voordat u een ongeluk veroorzaakt. Of kan het u niets schelen. Dat ik maar een domme trut ben die zelf uit moet kijken. Heeft u lak aan de regels meneer? Denkt u boven de wet te staan. Ik ben benieuwd hoe u denkt dat uw rijgedrag is? Met zo'n grote bak zou u veel schade en verdriet kunnen veroorzaken. Snapt u dat?

Misschien leest iemand dit die ook wat terughoudender mag zijn op de weg. Ik hoop het. Want het kan u ook zomaar overkomen- dat u een ongeluk veroorzaakt door ongeduldig te zijn- door te denken dat het u niet overkomt. Dat u misschien denkt onschendbaar te zijn.

Een auto kan veel leed veroorzaken- maar ook vreugde. Ik kies voor veilig rijden... en u? Waar kiest u voortaan voor?

zondag 12 maart 2017

Heerlijk dat zonnetje

Voelen jullie het ook al? Dat het zonnetje wat warmer aanvoelt dan in de afgelopen weken? Ik wel.

Het geeft energie, maakt dat er een glimlach op mijn gezicht blijft plakken. De dagelijkse klusjes lijken minder zwaar. Ik ben dan de huppel-leeftijd al lang voorbij maar voel dat de neiging nog wel aanwezig is 😂 .

Deze week is behoorlijk vol gepropt met van alles en nog wat. Vandaag en morgen heb ik een 'zit klus' om af te maken.

Dinsdag ramen en gordijnen bij ma en daarna gaan wij saampjes naar het ziekenhuis om het gips van ma haar pols af te laten halen. Wat heerlijk, dat nu bij het naderende mooi weer, ma straks gewoon zelf weer alles kan, geen belemmering meer heeft mbt haar arm/hand. Misschien erop uit met de fiets. Zelfs het OV is lastig als je maar een 'bruikbare' hand hebt om alles te moeten in en uit checken, tas vasthouden en nog op tijd in te kunnen stappen.

Woensdag- jaja, STEMBUREAU dag. Een lange zit. Wel stemmen allemaal he? Ik las een interessant artikel vanochtend. " Luister naar je inner stem. Die gaat over normen en waarden en toekomst perspectief. Dus luister niet naar opwellingen en boosheid. Gebruik je stem niet om je frustratie te uiten of te demonstreren dat je ergens niet mee eens bent- kijk naar het TOTAAL beeld." Dat is misschien nog wel het beste advies wat ik tot nu nog toe hebt waargenomen. 'Wat past het beste bij mij als mens'. Want het zal nooit helemaal gaan zoals ik het wil- en dat moet ook niet want ik ben maar alleen en het gaat niet over mij maar over hoe WIJ met z'n allen door moeten.

Donderdag- een van mijn favourite bezigheden- koken voor een vriendin. Ze was een tijdje geleden jarig. Donderdag komt ze haar 'cadeaubon' inleveren. Als het weer zo blijft meewerken kunnen we misschien nog eventjes buiten op balkon zitten met een glaasje 'proost'.

Vrijdag - die heb ik om te zorgen dat ik alles op een rijtje hebt - het is 'belastingmaand' en ik wil zeker zijn dat alles op orde is. Ook zal het huis dan wel wat aandacht nodig hebben na mijn drukke bezigheden elders.

Zaterdag- De natuur in, de Hollandse Biesbosch wacht op mijn aanwezigheid. Heerlijk. Even helemaal weg van het verkeer, geluiden. Broodje mee, rondje lopen, fotootje hier, kiekje daar. Heerlijk.

En dan, dan zit de week er al weer op. Hopelijk heb ik dan ook al mijn zit klusjes succesvol afgerond. Ik ben aan het voorbereiden op een bezoek naar mijn (klein)kinderen- Down Under. Nog een paar weken. Dan is het zover. Het is spannend- elke keer weer. Het gaat allemaal goed komen. Mijn accu is volgeladen, deze dag zal ik benutten - volop en met plezier.

donderdag 23 februari 2017

Soms heb ik wel eens zo'n bui!

Vandaag wat het weer betreft in ieder geval - onstuimig, nat, harde wind. Prachtig om te zien als je het van achter een raam kan aanschouwen. Best heftig als je er met je fiets doorheen moet worstelen.

Ik heb het voorrecht om lekker warm en droog thuis te kunnen blijven. Ik hou wel van dit weer hoor- maakt me niet ongelukkig of zo. Soms loop ik graag ook wel in de regen of wind- gewoon omdat het kan en niet omdat het moet.

Toch brengt zulk weer ook een soort sfeer met zich mee, iets waar ik mij zo af en toe wel in mee laat gaan. Vorige week, op ook een winterse dag, ben ik aan het bakken gegaan. Dan ruit het zo heerlijk in huis, en heb ik volle koektrommels als resultaat. Nuttig ook dus.

Vandaag is het anders. De afgelopen dagen zijn druk geweest- heel druk. Ik heb een 'down time' dag. Even niets hoeven- gewoon zijn! Op mijn oma blog heb ik ook een bericht geschreven. Ik heb bijna 2 uur gechat met Nederlanders in New Zealand over van verschillen en toch niet zo'n verschil tussen het leven daar en hier. Het is maar vanuit welk perspectief en houding je in het leven staat hoe het leven ergens je aanstaat of niet.

Beste film ooit
En nu, nu ben ik eventjes in een bleu soort moment. Niet somber - maar gevoelig. Gevoelig voor emoties en situaties. En een herinnering kwam in mij op. Dinsdag was ik een dagje naar Leeuwarden. Bij mijn nicht waar ik ook even op bezoek ging, zag ik een video staan- As it is in Heaven. PRACHTIGE film. Het emotioneerde mij toen en nu nog.

Ik heb net Cabriella's song opgezet. Het staat op herhaal- want ik wil het even weer tot mij door laten dringen. Een prachtig lied, krachtig gezongen.

Naar buiten kijkend zie ik een moeder met een kinderwagen en ( vermoedelijk) een oma wandelen. Hun lange haren wapperen in de strakke wind. Sjaals om, handschoenen ook. Gezond, gezellig, heerlijk frisse neus halen. Nou, ik vandaag niet. Ik ga meer muziek luisteren en mijn sfeer bepalen zonder de kou en het ongemak van buiten. Zalig en bevoorrecht en dankbaar  dat ik dat mag en kan.

dinsdag 14 februari 2017

Pluk de dag.

Zaterdagnacht sneeuwde het behoorlijk. Tegen de tijd dat ik naar bed ging - tegen 1:30 lag een een dikke deken witte vlokken op het gras. Wit en glinsterend lag het daar alsof iemand een wit dekbed achter had gelaten.  Eigenlijk had ik er langer naar willen kijken. Maar mijn ogen prikte, mijn knieën waren slap en het was hoog tijd om mijn bed in te duiken.

Ja, als je zo laat naar bed gaat, dan is het geen wonder dat je niet te vroeg wakker bent. Toch stond ik al om 8:30 uit het raam te kijken. Ik ben blij dat ik gezien hebt - hoe mooi die witte deken was geweest. Want de zijkantjes waren nu al aan het afraffelen. Er was ook een gat gevallen in het midden. Als een afgedankt deken, verdween dit lapje als sneeuw voor de zon van het grasveld. Het wit werd groen.

Het deed mij denken aan vorige week. Die verdween ook zo snel. De dagen waren behoorlijk gevuld met allerlei dingen. Soms vraag ik mij af hoe mijn week eruit zou zien als ik nog werkte. Het zou wel eens zo kunnen zijn dat ik het rustiger had 😂  . Het woordje 'nee' komt moeilijk over mijn lippen. Vooral omdat ik denk - past het in mijn dag? Oh ja, het kan!

Ik ben niet zielig hoor- integendeel. De handen laten wapperen is er als kind met de paplepel ingegoten. Het was alleen iets zwaarder de afgelopen dagen omdat ik nog niet van alle verschijnselen van de winterse ongemakken af ben. Langzaam knap ik op. En zo af en toe knap ik weer eventjes af.

Vandaag had de naam - ANITA erop staan. Ik ging nergens heen. Thuis blijven, klusjes doen, was hangt buiten, als ik eraantoe kom stofzuig ik nog even. Het eten staat wel al paraat- lekker makkelijk straks. Ik heb net bijna 2 uur zitten chatten met mijn kleinzoon in Australië. Eigenlijk was ik niet een een goede oma - want hij had in bed moeten liggen - maar het is zo heerlijk dan een jongen van bijna 17 uren met zijn oma kan kletsen. Over van alles en nog wat. Ik heb te doen met de jeugd hoor. Ook zij gaan en ongemakkelijke tijd tegemoet.

Jaja, hoor ik u denken/zeggen. Wij hadden het ook niet makkelijk. Ik denk persoonlijk dat het niet gaat om hoe wij het hadden, maar om hoe de situatie NU is. Het verleden valt niet te veranderen - en de toekomst. Ach, ik houd mijn hart vast als ik zo rond mij heen kijk en luister. Het schijnt ingewikkeld te zijn om compromis te sluiten. Dan maar uitschelden, vechten en manipuleren. Alle 'would be' wereldleiders denken het beter te weten- wat een ander hoort te hebben, hoe die hoort te leven en hoe die hoort te denken. Te zot voor woorden.

Maar enfin, het was en is zo en zal wel zo blijven. Tot inkeer komen?? Nou ik blijf optimistisch.

Maar het ging over tijd, en de snelheid ervan. Ik ben een poosje geleden begonnen met wat meer bewust mijn dagen te beleven. Ik probeer wat meer kwaliteit in mijn activiteiten te stoppen. Minder vaak met een 'wat heb ik allemaal 'niet' gedaan vandaag? En me meer concentreren op wat ik WEL hebt gedaan.

De datums op de kalender laat ik voor wat ze zijn. Als de inhoud maar klopt, dan is het fijn om bezig te zijn. Wat het allemaal ook leuk maakt- is dat het zonnetje weer schijnt, dat de dagen langer worden. Dat er een voorjaar in aantocht is. Duurt nog even maar het komt ECHT.

vrijdag 3 februari 2017

Even bij-kletsen over verkouden zijn!

Ik zit met een glimlach op mijn gezicht na het lezen van een paar oude blog berichten. Het dagelijks leven kan mee of tegenvallen. Tenminste, als je veronderstelling van je dag maakt bijvoorbeeld.

Bij mijn laatste schrijven melden ik vol optimisme dat, omdat ik een rust week had gehouden, de grieperige toestanden weg waren en ik weer volop in het leven kon staan. Ja, je voelt het al aankomen he? Door die rustweek, was ik ontspannen en waren die winterse mankementen nog helemaal niet klaar met mij. Ik ben nu verkouden. Niet ernstig hoor, maar vervelend. Verstopte neus, deel van de dag. Loop ik warm en koud vooral s nachts. Ik hoest niet. Mijn hoofd is eind van de dag zwaar- en ik neem nu om de zoveel uur paracetamol in. Gewoon, om mezelf wat ruimte te geven. Tot nu toe eigenlijk 'medicijn-loos' geweest. Dacht dat ik genoeg reservers had om mijn eigen lichamelijke boontjes te doppen.

Mijn vitaminen intake verhoogd, wel vest aan ook al heb ik het niet koud en meer drinken. De Vicks weer insmeren op mijn voetzolen en toegeven dat ik na velen jaren toch 'de pineut' ben geworden van winterse klachten. " Gaat wel weer over voordat je een jongetje wordt" zei mijn vader vroeger. En dat zal ook wel zo zijn. Nu even gas terug ( weer) en de komende dagen opnieuw even koest houden. Maandag is weer een nieuwe week met nieuwe kansen.

Overdag gaat het prima. Merk ik alleen maar dat mijn neus verstopt is. Verder helemaal niets. Dus ga ik zometeen even lekker in het zonnetje buiten. Even frisse lucht halen. Heerlijk- nog even geduld.

Ik heb niks te klagen als ik de berichten van velen lees. Het is niet ongewoon dat sommigen het zwaar hebben en weken lang echt ziek en plat liggen. Overal pijn en ongemak. Ik ben een winter liefhebber. Het seizoen deert mij niet- vind het een gezonde tijd van het jaar. Alles fris en schoon- door vorst, regen en wind. tJa, dan hoort de griep er blijkbaar ook bij- in de zomer heerst er een ander variant. Ook niet leuk. Maar om de winter de blaam te geven van ziek zijn- nou dat is niet zo. Kan elke seizoen en op allerlei niveaus.

Morgen, zou het zonnig zijn, dan ga ik weer even frisse neus halen- deze bevalt dus niet meer. Dan kan ik even andere lucht inademen en mijn longen en neus van een 'opfris' beurt laten genieten. Ach, elk sta open voor wat morgen brengen zal. Dit ongemak, daar kan ik heel goed mee leven. Verkouden zijn - hoort erbij.

zondag 29 januari 2017

Elke dag - het is genieten toch?

Gisteren was weer zo'n dag waar ik met genoegen op terugkijk. Het begon langzaam, rustig en kalm. De week was niet een van mijn leukste met grieperige toestanden. Maar zaterdag, het ging allemaal weer prima. Ik werd aan alle kanten aangeraden om het 'kalm aan' te doen om niet terug te vallen in het ziek zijn.

En dat is gelukt. Een rustige week, weinig inspanningen en gewoon- even aan mezelf denken. Het viel allemaal wel mee. Nu is het zondag en ook weer een super leuke dag gehad. Begon weer rustig. Samen ontbijtje met mijn lief- we dekken de tafel op een zondag. Eitje erbij enzo. Heel gezellig. Muziek op de achtergrond. Heerlijk.

Het zonnetje kwam ook even tevoorschijn. De temperatuur was zeer behaaglijk. Ik heb een paar grote projecten in omloop. Die van januari loopt ten einde. Bijna af, nog niet helemaal. Maar de maand heeft nog twee dagen dus alles is mogelijk.

Voor februari heb ik 2 grote klussen ingepland. Ik heb onlangs gerealiseerd dat teveel plannen betekend vaak niets af krijgen. En daar ben ik 63 voor geworden. Wijsheid komt met de jaren.

Morgen ook iets op de planning staan waar ik gelukkig van wordt - buiten de klus om dan he. Buiten zijn, de natuur in, mensen ontvangen. Liefde voor cultuurhistorie delen. Vuurtje stoken.

Ik heb ook besloten, anders dan dringende dingen of jaarlijks terugkomende evenementen, om niet al te veel vooraf te bespreken. Geeft geen ruimte om onverwachte ervaringen op te doen om mee te doen aan iets wat uit het niets komt vallen. Ik weet dit al jaren, maar de valkuil is breed en diep. Ik moet mij er beter voor behoeden.

Het is een bijzondere week geweest met mooi dagen. Ik ben er dankbaar voor dat ik ze heb mogen ervaren.

De week strekt zich voor mij uit. Wat het brengen gaat is een raadsel een verrassing - behalve dat ik ga genieten van alles wat op mijn pad komt. Hoe klein of groot dan ook.

Op z'n Engels zegt me, " take time to smell the roses". En dat zou ik vaker moeten doen.

U ook misschien?

dinsdag 24 januari 2017

Het valt niet mee

Het valt niet mee, van alle artikelen die in de media verschijnen, om daar raad of wijsheid uit te plukken. Er wordt zoveel geschreven, waar of niet waar, en wij burgers moeten maar zien wat wij ermee doen.

Er wordt beweert dat de media bewust mensen op het verkeerde been zet. Dat wij misleid worden. Het tegenovergestelde komt ook aan bod. Wie moet je nou geloven?

Van huis uit al kreeg ik het advies van mijn vader om niet alles te geloven wat ik hoorde of las, of ik moet zelf getuigen of betrokken zijn geweest van het gebeuren waarover geschreven werd. Ik moest mijn nuchterheid en evaluatie over zo'n stuk gebruiken en kijken wat er van overbleef. Zo heb ik het nieuws in het algemeen behandeld.  Het lijkt steeds moeilijker te worden. Er wordt zoveel geschreeuwd.

De media mogelijkheden zijn talloos. Je hebt nog de papieren krant, de digitale krant, het nieuws op tv, het nieuws online, je hebt NU.nl wat lijkt op een soort - OP DIT MOMENT gebeurt dit of dat! Twitter ( ben ik mee gestopt), Facebook waar ook van alles maar opgezet wordt, waar of niet waar. Maar wel snel. Ook bloggers- schrijvers van gedachten, rubrieken, hobbies, gezondheid en nog veel meer hebben de mogelijkheid om (on)waarheden de wereld in te sturen. Ik blog. Over mijn gedachten- over iets wat mij is overkomen, waar ik mij mee bezig houdt. Het is mijn waarheid, mijn verhaal.

Dan heb je het nieuw fenomeen - VLOGGEN. Ja, maak je eigen filmpje van een gebeurtenis, vertel elke dag een verhaal en zet het online. Schadelijk, blijkt vaak wel. Grappig, ligt aan jou interpretatie van grappig. Het filmen van activiteiten, bij rellen, gevechten, of wat dan ook wordt te pas en te onpas online gezet. Het publiek is niet meer beschermd in hun privacy - hoe hard er ook aan gewerkt wordt om dit te waarborgen. Het grotendeels van het publiek ( als ik de bevindingen moet geloven) willen geen cameras op straat omdat 'ze' hun privacy willen bewaken. Wie zijn 'zij' die geen camera's willen? Ik heb nog nooit zo'n vraag gesteld gehad.

Nu komen de verkiezingen eraan- weer zoveel berichten en meningen in de media. Voor mij maakt het een keuze maken nog moeilijker. Want, wie moet je nou geloven? Ik weet wel, 'wij' die niet op die pluche stoelen zitten weten het allemaal beter. De oplossingen lijken zo simpel. Toch is het runnen van een land ingewikkelder dan je denkt. Het is niet alleen ons eigen huishouden die op orde gehouden moet worden - maar wij werken samen met andere huishoudens. Allemaal met andere regels toch wel de zelfde instellingen. Allen willen het beste voor hun volk, hun land.

Er zijn, naar berichten zo'n 81 partijen die denken dat ZIJ het op de allerbeste manier kunnen doen. Nou vergeet het maar. Dat gelooft toch niemand.

Ik zal mijn gevoel, innerlijk kennis en wijsheid streng moeten onderzoeken en volgen om op 15 maart de juiste naam/partij te kiezen. Mede denken niet alleen aan mij maar aan WIJ!

Vindt u het ook zo lastig?

donderdag 19 januari 2017

Maandag- een dag als alle dagen!

Daar gaan we weer - De media wijst ons erop dat, op de eerste maandag na de Kerst/Nieuw Jaar vakantie als het 'normale' leven weer op gang komt, dat WIJ (?) een BLAUWE MAANDAG ervaren!

Zelfs experts in de psychiatrische zorg onderbouwen ' het gevoel'! Nou blijf van mijn gedachtengoed af aub! BLAUWE MAANDAG! tJonge jonge, waar wij ons al niet druk om moeten maken.

Wat is dat dan? Waarom is die maandag anders dan een andere maandag? Waarom is het zo dat zo'n bericht toch effect heeft op mensen en die zich daar in laten meegaan? Een soort  ' self fulfilling prophecy'! Schei toch uit zeg!

Ik snapte een opmerking op Facebook afgelopen maandag niet die geplaatst was door een kennis. Dat "BLAUWE MAANDAG bestaat". Ik keek naar buiten en ja hoor, de lucht was BLAUW. En ik schreef, " ja,  hier ook een blauwe lucht, mooi he?! " Blijkbaar was IK in de war.... ik had het niet begrepen. Ik hoorde mij 'blauw' te voelen- oftewel bleu. Dat was ik alles behalve.

Mijn maandag na de vakantiedagen begon net al alle maandagen- ik werd wakker, had even een stilte moment waarna ik de krant haalde. Eenmaal weer binnen maakte ik mijn ontbijt en mijn ochtend was begonnen. Behalve de lucht- was ik niet 'blauw'. Ik draaide de was - het wasmiddel was wel blauw trouwens!

Rond 10 uur maakte manlief mij een lekker bakkie koffie in een blauwe koffie beker - samen even genieten en daarna ging hij weer aan zijn bureau werken. Het was lekker gezellig. Wij hadden onze normale routine weer opgepakt- hij werken, ik ook maar anders.

Heel blij werd ik van wat heen en weer gechat met familie die in het zuidelijk wereld deel wonen. Opeens had ik Down Under bezoek in mijn kamer. Zo knus en leuk. Er kwamen photos met blauwe luchten tevoorschijn. Het is zomer Down Under. Na afloop was het wel eventjes 'stil' maar dat is die herkenbare stilte als visite je huis verlaat. Het nagevoel, terugdenkend aan de gezelligheid die er eventjes was en niet weer is. Was ik BLEU - nee, echt niet, maar BLIJ om het gemak van contact maken en onderhouden op afstand.

Ik kan zo wel doorgaan- BLAUWE MAANDAG- wij kunnen ons wel door van alles laten bij-invloeden. Liever op een positief gedachten dan mij de grond in boren. Momenteel is er veel ophef over 'nep-nieuws'. Nou dit soort berichtgeving over BLAUWE MAANDAG en ZWARTE ZATERDAG mag ook wel aan banden gelegd worden. Iemand de put in praten kan ook niet gezond en/of nuttig zijn.

Elke maandag mag van mij alle kleuren zijn- ik wens iedereen mooie momenten, vriendelijkheid en geluk toe- op elke dag - Ook op MAANDAG!!