zondag 13 augustus 2017

Het was me wel een volle week zeg!

Soms gaat de tijd zo snel dat ik niet bij kan houden welke dag het is. Toch verbaasd het mij telkens weer hoeveel ik zo af en toe in een week kan stoppen. Neem als voorbeeld afgelopen week.

Maandag: Verrassingsontbijt bij een vriendin- die ik verzorgde. Wat de verrassing was, was dat haar zoon en zijn gezin uit Noorwegen op vakantie kwam en ook aan zou schuiven aan tafel. Daar had ze geen weet van. GESLAAGD!

Dinsdag: Klussen bij mijn zwager: Het huis is voor 95% af. Toch blijven er steeds wat klusjes tevoorschijn komen. Ook werden er een rolluik bij ons en een huiskamer rolgordijn bij hem geplaatst. Weg dag- maar wel mooi en allemaal tevreden. De jongens van van Dam Zonwering kregen voor hun werk verse scones bij de koffie.

Woensdag: Een paar weken geleden een diner afspraak gemaakt. Er werd een verjaardagcadeaubon ingeleverd. Die geven wij als cadeau tegenwoordig. Liever een wijntje bij ons komen drinken dan een fles weggeven. Aan tafel gezellig babbelen gedurende een 3-4 gangen menu. Erg leuk en lekker.

Donderdag: Op naar Zeeuws-Vlaanderen. Met droevig hart reden wij met z'n drietjes richting een bezoek aan dierbare vrienden. " De dokter informeerde ons dat er geen behandeling meer mogelijk is," was het bericht. De noodzaak om op bezoek te gaan was dringend. Hoewel de reden een verdrietige was, hebben wij met z'n allen er toch een mooie dag van gemaakt. Uitgeput en toch blij dat we gegaan zijn- rolde we erg laat ons bed in.

Vrijdag: Het is de tijd van cadeaubonnen innen. Boodschappen, huishoudelijke klussen en een paar tegenvallende taken eindelijk de keuken in. Zo gezellig en vrolijk. Genieten van vriendschap, lekker eten en mooie herinneringen en grappige verhalen uit de oude doos.

Zaterdag: Koken en gerechten voorbereiden voor een ander. Zo leuk, spannend en creatief bezig zijn. Ik hou daar wel van. Was wel eventjes veel 'keuken' deze week, hoewel we toch moeten eten en koken doe ik graag. De ochtend was ingenomen met voorbereidingen en andere taken, s'middags aan de slag. Ook tussendoor een bezoek aan een buurman (94) die zich in het ziekenhuis bevind.Was chauffeur voor zijn partner (87). Eenmaal weer thuis de draad oppakken en afmaken die hapjes.

Zondag: Begon vroeg. Lemon Meringue Tarts afbakken en naar feestje brengen. Ook nog even bij vrienden met cafe bezoek gebracht. Naar huis, even uitblazen. Eierkoeken gebakken voor oude buurman. Hij kan even niet kauwen. Ligt in ziekenhuis. Krijgt allerlei papjes en zo. Wilde zo graag iets anders eten dan vloeibaar maar het moest 'op kunnen lossen' zonder kauwen. Terwijl ik bij hem op bezoek was met zijn partner- at hij er twee op met zoveel vreugde dat ik er stil van werd.

En nu is de dag ten einde. De week begint morgen weer opnieuw. ( nou ja, soms is zondag dag 1- en nu eventjes maandag).

Ik geniet van elke dag en wat die dag met zich mee brengt. Ze komen geen tweede keer langs.

vrijdag 4 augustus 2017

Het nieuwe werken.

Nou, mijn geïrriteerde bui van een paar dagen geleden is verleden tijd. Duurt nooit lang hoor. Gelukkig kan ik relativeren en van mij afschrijven. Dat helpt om stoom af te blazen zonder brokken te maken. Ook heb ik al van jongs af aan geleerd om ook te kunnen lachen om mezelf. Want soms is mijn 'druk maken om' ook om te lachen.

Nu heel andere koek. Er is al zoveel aan het veranderen in onze wereld- zeker zoals ik mijn wereld het ken. School, leren, werken, huisje, boompje beestje! Feest na 30 jaar want de hypotheek is afbetaald. Feest want met 60-65 met pensioen gaan. Feest omdat men 50 jaar getrouwd is. Dat waren redelijk 'normale' zaken.

Anno 2017 ziet deze wereld er anders uit. School, afstuderen- of niet, reizen, werken, reizen...! Relaties die vaker dan niet komen en gaan. Zorgt voor veel verdriet. Kinderen die tussen twee 'thuizen' wonen. Weekje hier weekje daar. Geen vast contract, thuis werken, doorwerken.

Nou schets ik wel een heel breed negatief beeld hoor, en ik weet wel dat het niet 'OVERAL' en ALTIJD' zo is, net als mijn wereld er ook niet voor IEDEREEN gelukkig of zelfs na tevredenheid was. Wat ook nuttig kan zijn, zijn aanpassingen in het leven. Dat de levensstijlen veranderen, de wensen, de mogelijkheden. Thuis hadden wij geen telefoon of auto. Probeer dat maar in te denken. Paar uur per avond tv.

Ik voel me wel bevoorrecht om zoveel vernieuwingen mee te mogen maken, te zien gebeuren en ontwikkelen. In alle omstandigheden zullen er wel verbeteringen kunnen komen. Problemen, onrechtvaardigheden en onrust, oneerlijkheid en jaloezie zijn niet nieuw. Of die verdwijnen ooit? Ah, wat een geweldige gedachten.

Een van de meest opvallende ontwikkelingen is het reizen. De wereld is toegankelijker geworden. Uithoeken bestaan bijna niet meer. Ik heb het niet over de vluchtige steden trips of 'even' in 4 weken Down Under reizen en in 3 weken proberen zo'n land ( Continent) te zien. Ik heb het over langere termijn reizen. Nee, ook geen immigratie. Het grote avontuur. Het bekende achterlaten en verdiepen in de wijde wereld.

En dat hebben twee mensen in mijn omgeving gedaan. Op 11 september 2016 vertrokken zij, na uitvoerig en zorgvuldig een plan hadden gemaakt, hun banen opgezegd te hebben, werden zij uitgezwaaid door familie en vrienden en begon het reisavontuur echt.

Maar ja, dan wil je reizen. Dat kost geld. Je hebt ook passie voor je werk. Hoe moet dat? Deze twee avontuurlijke mensen hebben goed het voorwerk gedaan. Veel informatie gewonnen, bedachtzaam aan de slag gegaan en nu al werkend reizen zij onder de naam Dutch Nomad Couple. Het afgelopen jaar hebben ze Mexico onder de loep genomen. Hun belevenissen leggen zij vast op film. Een vooraf geregelde Youtube kanaal zorgt ervoor dat er (bijna) wekelijks, afhankelijk van internet bereik uiteraard, een informatief, leuk en mooi filmpje komt te staan. Zo kunnen vrienden, familie maar ook geïnteresseerde mensen meeliften op reis.

Ik zeg, petje af. Zo mooi en ja, toch wel vanuit mijn optiek, dapper!

Wil je ook mee reizen? Wil je weten wat ze nog meer hebben gedaan- behalve Mexico ontdekken?

Dat kan... De Dutch Nomad couple zijn via deze links te volgen. Bon voyage! En Tino en Angela, "dat jullie nog veel mogen zien, talloze avonturen mogen beleven en met voorspoed jullie verhalen mogen blijven vertellen".

Dutch Nomad Couple - join their Youtube channel here

Dutch Nomad Couple - join their Facebook page here




woensdag 2 augustus 2017

Geïrriteerd- nou ja best wel behoorlijk!

Ik blijk een overgevoelige rechtvaardigheidsgen in mijn DNA te hebben. Grootvaders aan beide kanten waren actief op dit gebeid. Voor mensenrechten opkomen en hulp bieden. Mijn erfenis. Ik ben er ook trots op. Toch kan mijn humeur zo af en toe behoorlijk op de proef gesteld worden.

Gisteren was weer zo'n moment.

HET IS ONZE SCHULD DAT DIEVEN STELEN!! JA, u leest het goed. Dat zegt een ex-inbreker. Stond pontificaal zo in de krant. WIJ MAKEN HET HEN ZO MAKKELIJK. Want als wij thuis zijn en wij onze achterdeur niet op slot doen... ja jezelf opsluiten in je eigen huis, dan MAG de inbreker gewoon pakken wat ie pakken kan. Want het is ONS EIGEN SCHULD! Moeten we de ramen, deuren en schuren maar dicht doen! 😡

De stoom kwam uit mijn oren. 😖

Ik heb geleerd dat als iets niet van mij was dan moest ik er met mijn handen vanaf blijven. Zelf gaan werken, geld verdienen om 'het' te kopen als ik het zo graag wilde hebben. Als ik het geld niet bij elkaar kon krijgen- jammer dan! De optie ' pak maar die van een ander' werd nooit aangeraden.

Maar nu, volgens meneer Jansen, moeten wij alles vastschroeven, op slot doen en bij diefstal toch maar aangifte doen want, "anders veranderd er niets.

Dus, nu weet u dat. Sloten kopen, camera's installeren, alarmsystemen plaatsen en maak van uw woning een bunker...want het is uw en mijn schuld dat er dieven zijn.

Meneer Jansen, voor uw informatie, er zijn dieven omdat die hun handen ( en dan blijf ik netjes) niet van anderman's spullen kunnen houden. Laten we DAAR verandering in brengen! Meneer Jansen geeft advies om diefstal tegen te gaan. Laat hij een groep oprichten en de dieven zelf eens een lesje leren.


AD: Hartje zomer inbrekers vrij spel. Als u dit leest en denkt dat ik diegene ben die het verkeerd ziet, dan hoor ik het graag! In mijn beleving is het een omgekeerde wereld. Alles vastspijkeren om zoveel diefstal te voorkomen- ipv, dieven her-opvoeden. Niet alleen met straffen maar maatschappelijke werkzaamheden waarin men leert over en een beter zicht krijgt op mensenleed en verdriet.

zaterdag 22 juli 2017

Een rust dag....

... oh wat heb ik daar zin in, behoefte aan, mogelijkheid toe!

Vandaag, zaterdag. Prachtig weer. Warm maar geen strakblauwe hemel. De zon schuilt zich achter een dunne laag watten die uitgestrekt in de lucht blijven hangen als een vers gestreken laken. Er is een zachte bries die de lucht verschoont en fris houd. Heerlijk om in te ademen. Tegelijkertijd wordt mijn was gedroogd die op het balkon staat. Vanuit mijn bureau kijk ik naar buiten niet over, maar de diepte in, van een rivier die langs ons appartement gebouw vloeit. Bootjesliefhebbers pruttelen voorbij. De ene schuit kan mij meer bekoren dan de ander. Leuk dat wij net een mini bootvakantie achter de rug hebben. Nu kan ik mij veel beter inleven in de situatie op het water in zo'n vaartuig.

Net in een bocht, vlak onder een overhangende boom schuilt een visser in een kayak. Prachtig ding- die kayak bedoel ik dan. De visser kan met zijn voeten trappen- en de kayak stil houden of door laten varen...en nog steeds met hengel in hand zijn hobby uitvoeren. Ik heb van dichtbij zo'n kayak gezien. Mijn zoon in Australië heeft er een. Wat een innovatie toch. Die ontwikkelingen om gebruiksvoorwerpen steeds handiger en gebruikersvriendelijk te maken.

De zaterdag krant heb ik van kaft tot kaft gelezen. Ja, ik sla wel wat over- zoals de sport pagina's of sommige berichtgevingen waar ik geen interesse voor hebt. Mooi oprecht interview met Henny Huisman. Ook het artikel over de nieuwe rage DNA onderzoeken, weer wat bijgeleerd. Ik wist wel van het bestaan van deze nieuwe rage. Schijnt erg in trek te zijn- ook in Nieuw Zeeland waar een vriendin ook een 'kreeg' als verjaardagcadeau. Grappig. Een familielid heeft er ook in een bezit. Kwamen verrassende dingetjes uit. Als je het allemaal moet geloven denk ik maar.

Omdat er wat 'restjes' in de koelkast staan hoef ik vandaag niet uitgebreid te koken. Dat heb ik 3 keer gedaan deze week. Drie keer bezoek gehad en gezelligheid aan tafel. Telkens weer wat leuks en lekkers bedenken. Dat ( samen eten)  is zo'n geweldige manier om met vrienden om te gaan, better leren kennen en te lachen, te genieten.

Het is stil in huis, geen radio of andere geluiden. Vandaag schijn ik een groot en bijna dwangmatige behoefte te hebben aan stilte.....! Geen lange gesprekken, muziek of andere geluiden. Hier horen wij alleen maar verkeer ver op de achtergrond, zachtjes met zo af en toe een dreun van een vrachtwagen die op een richel over de brug dendert. Het enige storende geluid is het gepiep in mijn oren. Al jaren aanwezig en schijnt erger te zijn als ik moe ben. Of misschien dan schenk ik het dan meer aandacht. Dat kan ook!

Ik moest dit even 'uit mijn hoofd' schrijven. Nu tijd om eventjes languit op de bank op balkon in te dutten- een 'oma slaapje' te doen. Daarna zie ik wel verder... of misschien ook niet!

Fijn weekend allemaal.

zaterdag 15 juli 2017

Water, uit de kraan of uit een fles?

Water. Een levensbehoefte. We kunnen niet zonder.

De afgelopen maanden ( nou ja achter de schermen en in sommige situaties is eigenlijk al jaren gerommel) horen wij bewoners steeds meer over de problemen met het water in de provincie Zuid-Holland en de schuldige zou met name het bedrijf Du Pont/Chemours in Dordrecht zijn.

Twee en half jaar geleden zijn mijn man en ik verhuisd van Papendrecht naar Dordrecht. Wat ons na twee maanden al opviel was de kwaliteit van het water- zo anders was dan we gewend waren. Onze nieuwe apparaten zoals koffiezet apparaat en waterkoker waren al snel 'verkalkt'. Ik  moest ze al na enkele weken schoon maken. Ook de gootsteen en wasbakken zaten per dag vol met opgedroogde waterspetters die grijzig van kleur waren. Kalk volgens mij.

Wij hebben contact opgenomen met ons waterprovider, Evides. De medewerkster verzekerde ons dat het bedrijf schoon water leverde en alle 'normen', die door de regering gesteld werden, gehonoreerd werden. Aan het niveau van de kwaliteit viel dus niet te tornen. Daar kon ik het mee doen.

tJa, en wat krijgen we nu? Er zit iets in het water wat er niet in hoort te zitten. Niet iedereen is het er over eens dat all drinkwater bronnen schoon zijn. Het bedrijf van Du Pont/Chemours blijkt al jaar en dag de gifstoffen to lozen in de rivier de Merwede. Schijnbaar met toestemming omdat ik lees dat er nu opeens geen vergunning voor komt voordat er meer onderzoek gedaan moet worden....! WAT zeg je me nou? Nu pas, na al die jaren?

Ik ben geen specialist op dit gebied. HELEMAAL niet. Maar zuivere koek is dit verhaal allerminst.

Ga ik nou flessen water kopen- waar ik ook mijn bedenking bij hebt- alleen al omdat water uit de hemel valt, in meren en rivieren aanwezig is- en door derde in flessen word gegoten zodat wij het kunnen kopen??!! Rare wereld eigenlijk. Dat, is een ander verhaal uiteraard. Nu gaat het erom, geloof ik het artikel in de krant - dat het water wel veilig is omdat het 'uit een andere bron komt'? Of loop ik meteen naar de supermarkt en spek ik de kas van een bedrijf die water in flessen doet en ik niet weet welke bron daarvoor gebruikt word?

Ik stond met een glas in mijn hand om water te drinken. Mijn hand bleef over de gootsteen steken. Het glas bleef leeg. Ik ga eventjes nadenken hoe verder!

Overdrijf ik? Het zal allemaal wel weer 'meevallen' en de voor- en tegenpartijen zullen van alles wel uit de kast halen om mij en anderen te overtuigen van hun 'waarheid'. Ik ben eventjes van water af! Gewoon, vandaag. Morgen een nieuwe dag.

maandag 26 juni 2017

Dag 2 in Oostenrijk

Na alles thuis netjes achter gelaten te hebben en vrienden ingezet om ons huis te gebruiken genieten wij van een leuk arrangement via de ANWB. Erg leuk om je huis als vakantie optrekje in te zetten voor familie en vrienden die ergens anders in het land wonen als je huis even leeg staat!

Wij, en heel veel andere gelukkige Nederlanders hebben gebruik gemaakt van een arrangement via de ANWB. Drie dagen Oostenrijk en 6 in Italië waarvan die zes ook in tweeën zijn verdeeld. Zo zie je nog eens wat van mooi Europa.

Ongewis, waren de vakanties in Duitsland al begonnen en troffen wij volle wegen aan richting Fieberbrunn, Tirol. Lesje geleerd. Volgende keer in twee etappes rijden.

De eerste avond hier in ons hotel, een oud kasteel erg zinnig verbouwd en het interieur creatief ontworpen, waren we te moe om de omgeving nog te verkennen. Eten en naar bed.

Het streven en thema van deze reis is Bergen en Meren ontdekken en bezichtigen. In een klap gisteren al geslaagd. Een pittige wandeling, vergezeld door een hoog gelegen zon, kwamen wij stapvoets dichter bij ons einddoel. Op het wenslijstje voor maandag stond, Wildseeloder - 2117m. We zouden bij aankomst op de top, een meer zien liggen in een wonderschone setting. Nou dat was het ook. Hoewel wij meerdere keren onze tocht moesten onderbreken ( zo fit waren we dus niet) was dit het doorzetten waard. Schitterend! Ja, bloedheet ook, strakke blauwe luchten. Veel wandelaars jong en oud. Sommigen dartelde langs ons heen, anderen passeerde wij terwijl zij ook even op adem moesten komen. Wat handig was, was om even het uitzicht te aanschouwen! Mooie smoes en nog waar ook. Want je kan wel doorlopen maar dan zie je de omgeving niet waarin je bent.

Het deed pijn. Ja eerlijk is eerlijk. Ik dacht echt dat ik wat meer in m'n mars had maar nee, ik had het even zwaar. Kon het eindpunt zien dus het was geen optie om te stoppen. Na een kort gesprek met een dalende Nederlands stel, die een schatting van 45 minuten deed om ons doel te bereiken, moest ik wel even slikken. Kom op, we gaan ervoor dacht ik!

We gingen. En ooooooh wat mooi. Na een poosje genoten te hebben van het uitzicht en de overwinning zijn we neergedaald. Nu 2/3 van de afstand. We hadden omhoog twee ski liften genomen. Nu liepen we de steile helling af en liepen door naar de eerste lift. Erg steil maar wel prachtig. En tussen bomen....schaduw! Oooh heerlijk, schaduw. Het dalen was ook heftig. Maar er zat een vaart in......... 😄!

Terug bij het hotel even half uurtje voeten omhoog, gedoucht en van mijn massage genoten. Buiten het hotel gegeten...een leuk Italiaans tentje. Heerlijk gegeten.

Wat zal dag 2 brengen? Ik ben benieuwd.






Vakantie gedrag

Na een hele drukke, voldaan maar rommelige periode hebben manlief en ik even tijd nodig om bij te tanken. We zijn afgereisd naar de bergen. Zitten nu in Fieberbrunn en gaan hierna paar dagen het berggedeelte Italie bezoeken. Ons huis wordt door vrienden gebruikt, dus mn plantjes zullen alle zorg krijgen.

Heerlijk. Niks hoeft, alles mag - en er is geen tijdlijn of schema. Nou ja, we willen wel van alle momenten mooie momenten maken maar niks 'vast'. Toch heb ik nu een afspraak staan voor een fullbody massage. Ik geniet nu al.

Ontwaken hier met uitzicht op een strak blauwe lucht en bergachtoge tafrelen doet mij goed.

Op naar ontbijt. Heerlijk. Wel kijk ik uit dat ik niet overdadig eet. Die 5 kg die ik kwijt ben morten eraf blijven.

Wat mij ( weer) opvalt is het 'vakantiegedrag' in zo'n eetzaal. Borden vol eten, tafels bestrooid met afval. Extra borden en kopjes rommelig achtergelaten.... en als ergenis op ergenis - het overschot aan eten wat meegebracht is naar de tafel, er als oud vuil is blijven liggen.

Mensen, ik snap dat niet!! Loop liever 3 keer, dan alles op te scheppen om erachter te komen dat je het niet allemaal bergen kan in je overvolle maag. Het personeel loopt met afgeladen dienbladen de keuken in. De afvalbakken puilen uit. Het stemt mij droevig.

Dit eventjes uit mn hoofd gezet nu. Wij gaan de bergen in. De ski lift nemen en wandelen. Die massage zal ik wel goed kunnen gebruiken straks. 

zaterdag 24 juni 2017

Terug van weggeweest

Begin april ben ik naar mijn kinderen en kleinkinderen afgereisd. Ze wonen allen in Australië en Nieuw Zeeland. En hoewel het leven overal gewoon door gaat- zorgt het bij mij wel voor een verdeeldheid in activiteiten en belevenissen. Mijn Nederlands bestaan houd dan even op - en ik ben opnieuw een dutch/kiwi, die zich weer bevind in haar vorige leven.

In Nieuw Zeeland heb ik kinderen, kleinkinderen, graf van ouders, oom, neven nichten en andere familie. Ook talloze vrienden en bekenden van Nederlands en uiteraard Nieuw Zeelandse nationaliteit en ook heb ik daar wel duizenden voetstappen liggen.

In Australië woont een van mijn twee zoons. Hij en zijn gezin zorgen ervoor dat ik ook daar wat bekend wordt met het dagelijks leven- hun vrienden en bezigheden.

Terwijl Down Under heb ik alleen wat geschreven op mijn 'Omaverweg' blog. Dat leek mij het meest logisch en toepasselijke om te doen. Bij thuiskomst weer in Nederland werd mijn dagelijks bestaan bepaald door het assisteren bij de verhuizing van mijn zwager.  De drukte is nu wat voorbij. Mijn man en ik zijn aan wat vertier toe en gaan een paar weken genieten van een auto vakantie. Hoog tijd om eventjes wat aandacht aan elkaar en de omgeving te schenken.

Misschien lukt het me wel om zo af en toe iets te delen over ons avontuur. Met de nieuwe iPad op zak- voor mijn relax momenten, kan ik ook mijn familie Down Under op de hoogte houden van onze belevenissen.

Het bloggen over wat serieuzere onderwerpen komt later vast weer op gang 😂  .

Ik ga strijken, koffer inpakken en eten klaar maken. De langste dag is al voorbij- maar deze zal niet minder gevuld of korter zijn!


dinsdag 4 april 2017

Mijn schrijf gedrag

De komende 6 weken zal het wat lastiger zijn ( misschien) om wat te plaatsen op deze blog. 

Ik zie wel dat ik in februari maar 1 blog heb geschreven- maar op mijn andere blogs ben ik veel actiever geweest. Soms ligt het aan een druk schema soms aan gelegenheid en ook wel eens aan interessante onderwerpen- of niet.

Ik blog gescheiden over verschillende onderwerpen. Hier de links naar de diverse blogs.

Omdat ik Oma ben, over eten, ik blog in het Engels en hoewel ik het even links heb laten liggen - ook heb ik een blog die gericht is op mijn geloof.

Het is lastig om te zeggen- ik blog elke week over alle onderwerpen- want de ene keer staat iets meer centraal in mijn leven dan het andere.

De komende 6 weken staat mijn OMA blog centraal - ik ga Down Under op bezoek bij mijn kinderen en kleinkinderen. Dus, als je dat leuk vind, houd die in de gaten. Je kan 'vrienden' worden van de blog- dan krijg je bericht zodra ik er wat op schrijf. Trouwens dat kan van alle blogs. Ik schrijf omdat ik het prettig vind om dingen 'uit mijn hoofd' en die 'op mijn hart' liggen op papier te zetten zeg maar. Dat ruimt op maar geeft mij ook weer inzicht op mijn gedachten en gevoelens. De reacties zijn ook fijn om te lezen/krijgen.

En wat mij ook een warm gevoel geeft is als ik weet dat iemand 'iets' heeft gehad aan het lezen van mijn ervaringen of gedachten. Niemand hoeft hetzelfde te denken of voelen als ik- mijn gedachten en ervaringen zijn van mij - maar soms zijn er overeenkomsten en dat schept weer een soort band van herkenning. Mooi vind ik dat. Dus, laat een ✓




achter of een opmerking- en als iets je aanspreekt, heeft geraakt, interessant vind of gewoon om te laten weten dat je 'geweest' bent. Altijd leuk en wordt gewaardeerd.


Dus, ik ga nu mijn koffer pakken - en kijken wat ik allemaal mee wil nemen. Het is nu najaar en wintertijd is weer ingetreden daar. Eigenlijk vergelijkbaar van hier wat weer betreft. Koele ochtenden en avonden en mooie dagen. Uiteraard regent het daar ook. Gelukkig maar.

Wat ik niet mee hebt en mis kan ik ook daar kopen.

Tot schrijfs - zal wel even wat dagen overheen gaan voordat ik in een ritme kom. Woensdag a s vlieg ik en vrijdag New Zealand tijd kom ik aan. Het zal een drukke mooie tijd worden. Ik verheug mij enorm op het weerzien met mijn kinderen en kleinkinderen.

maandag 3 april 2017

Road rage- daar wordt ik niet vrolijk van

Behalve dat ik niet vrolijk word van Road Rage ( wegpiraten zeg maar) maakt het mij ook verdrietig.

Afgelopen zaterdag- de meneer in zijn zwarte Land Rover- u was behoorlijk gevaarlijk bezig. Blijkbaar had u haast. Weet u nog, voor de stoplichting in Dordrecht, richting de N3. U wilde toch eventjes wat sneller dan de andere bestuurders. Even laten zien wat uw auto kon. Snel rechts inhalend en dan mijn neus afsnijden helemaal naar links. Toch lukte het niet om de stoplichten te snel af te zijn- ook u moest wachten.

Als de lezer een beeld willen hebben- denk aan aan stier die graag een aanval wil doen! Poot stampend op de grond- brommen en grommen. Nou meneer, u weet wel wie u bent, u baalde dat u stil moest staan. Met een trap op de gaspedaal bij het 'ruiken' van groen ging u er vandoor. Als er een rookwolk had ontstaan- had ik mijn lichten aan moeten doen.

Ik zag u wel- roekeloos de N3 opgaan. Even gas terug want daar is een camera- nee, dat durft u niet. Misschien al teveel punten gewonnen dit jaar!? Laf is dat. Overal snel en onbehouwen scheuren maar wee oh wee die camera's. Wees dan eerlijk en ga ervoor zou ik zeggen.

Daar stond u weer, bij de zelfde volgende stoplichten als ik. Wel als eerste maar dat mocht de pret niet drukken. Mijn pret dan! Want u vond het maar weer niks. Hehe, doorrijden. Ja snel dan, want verder op staan weer stoplichten- nog even trap gas- Oeps, te laat, ja dat kan als er iemand voor u rijdt die zich wel aan de snelheid houdt. Ook weer illegaal inhalen en terug de gewenste rijstrook in. Bah, meneer, u speelt met het leven van anderen. Maar ook die van u. Heeft u zo'n hekel aan het leven dan dat u uw gezin, familie en vrienden het aan wilt doen dat u iets overkomt- of erger nog- dat u een ander iets aandoet?

Ik ben oma, echtgenoot, moeder, zus en vriendin. U had zomaar een eind aan mijn leven kunnen maken. Daar ben ik boos om. Maar ik ben ook verdrietig en vind u maar zielig. Want u beseft niet hoe gevaarlijk u bent. En dat mag u best wel weten.

Nee, ik heb geen kenteken kunnen noteren. Ik moest wel opletten. Ik heb ook geen camera in mijn auto maar na zaterdag heb ik wel een drang om zoiets aan te schaffen- want meneer, u hoort niet op de weg met dit gevaarlijk rijgedrag. U heeft hulp nodig. Voordat u een ongeluk veroorzaakt. Of kan het u niets schelen. Dat ik maar een domme trut ben die zelf uit moet kijken. Heeft u lak aan de regels meneer? Denkt u boven de wet te staan. Ik ben benieuwd hoe u denkt dat uw rijgedrag is? Met zo'n grote bak zou u veel schade en verdriet kunnen veroorzaken. Snapt u dat?

Misschien leest iemand dit die ook wat terughoudender mag zijn op de weg. Ik hoop het. Want het kan u ook zomaar overkomen- dat u een ongeluk veroorzaakt door ongeduldig te zijn- door te denken dat het u niet overkomt. Dat u misschien denkt onschendbaar te zijn.

Een auto kan veel leed veroorzaken- maar ook vreugde. Ik kies voor veilig rijden... en u? Waar kiest u voortaan voor?

zondag 12 maart 2017

Heerlijk dat zonnetje

Voelen jullie het ook al? Dat het zonnetje wat warmer aanvoelt dan in de afgelopen weken? Ik wel.

Het geeft energie, maakt dat er een glimlach op mijn gezicht blijft plakken. De dagelijkse klusjes lijken minder zwaar. Ik ben dan de huppel-leeftijd al lang voorbij maar voel dat de neiging nog wel aanwezig is 😂 .

Deze week is behoorlijk vol gepropt met van alles en nog wat. Vandaag en morgen heb ik een 'zit klus' om af te maken.

Dinsdag ramen en gordijnen bij ma en daarna gaan wij saampjes naar het ziekenhuis om het gips van ma haar pols af te laten halen. Wat heerlijk, dat nu bij het naderende mooi weer, ma straks gewoon zelf weer alles kan, geen belemmering meer heeft mbt haar arm/hand. Misschien erop uit met de fiets. Zelfs het OV is lastig als je maar een 'bruikbare' hand hebt om alles te moeten in en uit checken, tas vasthouden en nog op tijd in te kunnen stappen.

Woensdag- jaja, STEMBUREAU dag. Een lange zit. Wel stemmen allemaal he? Ik las een interessant artikel vanochtend. " Luister naar je inner stem. Die gaat over normen en waarden en toekomst perspectief. Dus luister niet naar opwellingen en boosheid. Gebruik je stem niet om je frustratie te uiten of te demonstreren dat je ergens niet mee eens bent- kijk naar het TOTAAL beeld." Dat is misschien nog wel het beste advies wat ik tot nu nog toe hebt waargenomen. 'Wat past het beste bij mij als mens'. Want het zal nooit helemaal gaan zoals ik het wil- en dat moet ook niet want ik ben maar alleen en het gaat niet over mij maar over hoe WIJ met z'n allen door moeten.

Donderdag- een van mijn favourite bezigheden- koken voor een vriendin. Ze was een tijdje geleden jarig. Donderdag komt ze haar 'cadeaubon' inleveren. Als het weer zo blijft meewerken kunnen we misschien nog eventjes buiten op balkon zitten met een glaasje 'proost'.

Vrijdag - die heb ik om te zorgen dat ik alles op een rijtje hebt - het is 'belastingmaand' en ik wil zeker zijn dat alles op orde is. Ook zal het huis dan wel wat aandacht nodig hebben na mijn drukke bezigheden elders.

Zaterdag- De natuur in, de Hollandse Biesbosch wacht op mijn aanwezigheid. Heerlijk. Even helemaal weg van het verkeer, geluiden. Broodje mee, rondje lopen, fotootje hier, kiekje daar. Heerlijk.

En dan, dan zit de week er al weer op. Hopelijk heb ik dan ook al mijn zit klusjes succesvol afgerond. Ik ben aan het voorbereiden op een bezoek naar mijn (klein)kinderen- Down Under. Nog een paar weken. Dan is het zover. Het is spannend- elke keer weer. Het gaat allemaal goed komen. Mijn accu is volgeladen, deze dag zal ik benutten - volop en met plezier.

donderdag 23 februari 2017

Soms heb ik wel eens zo'n bui!

Vandaag wat het weer betreft in ieder geval - onstuimig, nat, harde wind. Prachtig om te zien als je het van achter een raam kan aanschouwen. Best heftig als je er met je fiets doorheen moet worstelen.

Ik heb het voorrecht om lekker warm en droog thuis te kunnen blijven. Ik hou wel van dit weer hoor- maakt me niet ongelukkig of zo. Soms loop ik graag ook wel in de regen of wind- gewoon omdat het kan en niet omdat het moet.

Toch brengt zulk weer ook een soort sfeer met zich mee, iets waar ik mij zo af en toe wel in mee laat gaan. Vorige week, op ook een winterse dag, ben ik aan het bakken gegaan. Dan ruit het zo heerlijk in huis, en heb ik volle koektrommels als resultaat. Nuttig ook dus.

Vandaag is het anders. De afgelopen dagen zijn druk geweest- heel druk. Ik heb een 'down time' dag. Even niets hoeven- gewoon zijn! Op mijn oma blog heb ik ook een bericht geschreven. Ik heb bijna 2 uur gechat met Nederlanders in New Zealand over van verschillen en toch niet zo'n verschil tussen het leven daar en hier. Het is maar vanuit welk perspectief en houding je in het leven staat hoe het leven ergens je aanstaat of niet.

Beste film ooit
En nu, nu ben ik eventjes in een bleu soort moment. Niet somber - maar gevoelig. Gevoelig voor emoties en situaties. En een herinnering kwam in mij op. Dinsdag was ik een dagje naar Leeuwarden. Bij mijn nicht waar ik ook even op bezoek ging, zag ik een video staan- As it is in Heaven. PRACHTIGE film. Het emotioneerde mij toen en nu nog.

Ik heb net Cabriella's song opgezet. Het staat op herhaal- want ik wil het even weer tot mij door laten dringen. Een prachtig lied, krachtig gezongen.

Naar buiten kijkend zie ik een moeder met een kinderwagen en ( vermoedelijk) een oma wandelen. Hun lange haren wapperen in de strakke wind. Sjaals om, handschoenen ook. Gezond, gezellig, heerlijk frisse neus halen. Nou, ik vandaag niet. Ik ga meer muziek luisteren en mijn sfeer bepalen zonder de kou en het ongemak van buiten. Zalig en bevoorrecht en dankbaar  dat ik dat mag en kan.